Featured

Alliance

 

 

 

 

 


พระบรมราโชวาท

การทำลาย/การสร้างสรรค์

การทำลาย/การสร้างสรรค์


          การล้มเลิกการทำลายทุกสิ่งทุกอย่างด้วยวิธีการอันรุนแรงนั้นย่อมทำความปั่นป่วนและแตกร้าวให้เกิดขึ้นทั่วไปซึ่งเป็นอันตรายอย่างยิ่งต่อชีวิตของประเทศชาติ กล่าวคือการทำลายนั้น จะทำให้มีความต่อเนื่องของโครงการต่าง ๆ ขาดตอนลง ความแตกร้าวจะทำให้เสียกำลังคนดีที่จะมาร่วมงานเป็นประโยชน์ในที่สุด

(พระบรมราโชวาทในพิธีพระราชทานปริญญาบัตรของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ : ๑๘ สิงหาคม ๒๕๑๕)

 


          การสร้างสรรค์ที่แท้จริงน่าจะทำด้วยวิธีการอันละมุนละม่อม ทั้งด้วยความรู้ความสุขุมรอบคอบ ประกอบด้วยเหตุผลให้ทุกฝ่ายทุกคนได้ร่วมมือแก้ไขสิ่งที่ควรแก้ไข ส่งเสริมสิ่งที่ควรส่งเสริม พร้อมกับสร้างสิ่งที่ควรใหม่ให้มีขึ้นบริบูรณ์ตามที่ต้องการ

(พระบรมราโชวาทในพิธีพรราชทานปริญญาบัตรของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ : ๑๗ สิงหาคม ๒๕๑๕)

 


          พวกเราก็เหมือนกัน แต่ละคนมีหน้าที่ อาจจะมีส่วนในการทำให้ถ่วงความก้าวหน้าของกายใหญ่ คือ ประเทศชาติได้ บางคนทำงานในทางสร้างสรรค์ ก็สร้างสรรค์ได้มาก คนเดียวสร้างสรรค์ได้มาก แต่คนเดียวถ้าทำงานในทางทำลายคนเดียวนั้นก็อาจจะทำลายได้เหมือนกัน แต่ว่าโดยที่ชาติประกอบด้วยบุคคลจำนวนมาก ก็อาจจะมองไม่ค่อยเห็นแต่ต้องขอรับรองว่าแต่ละคนที่ทำดี คืออะไร ที่เรียกว่าดี ที่สร้างสรรค์เว้นจากสิ่งที่ไม่ดี ที่ทุจริต ที่ทำลายนั้น ช่วยส่วนรวมได้เป็นอย่างมากแม้อาจจะไม่เห็นก็ได้

(พระราชดำรัชเนื่องในโอกาสวันเฉลิมพระชนมพรรษา ๔ ธันวาคม ๒๕๒๑)