Featured

Alliance

 

 

 

 

 


บทสัมภาษณ์บุคคลสำคัญ การดำเนินชีวิตประจำวันและปฏิบัติตน โดยยึดแนวทางตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง


ดร.ศักดิ์พงศ์ หอมหวล

ตีโจทย์เศรษฐกิจพอเพียงให้แตกเพื่อการพัฒนาชีวิตที่ยั่งยืน
โดย ดร.ศักดิ์พงศ์ หอมหวล

Read more: ดร.ศักดิ์พงศ์ หอมหวล

นายแพทย์พิษณุ มณีโชติ

ตามรอยแพทย์อาสา
กับนายแพทย์พิษณุ มณีโชติ รองเลขาธิการมูลนิธิ พอ.สว.


1.

สายฝนยังคงกระหน่ำรุนแรงกลางป่าเขา บนเส้นทางสายทุรกันดารไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกใดเข้าถึง พวกเขายังคงเดินเท้า แบกทั้งสัมภาระ ยารักษาโรค เครื่องมือแพทย์ และอาหารเท่าที่จำเป็น บางช่วงที่น้ำป่าไหลหลากขวางเส้นทางพวกเขาจำต้องหยุดรอให้น้ำลดลง ก่อนจะเดินทางต่อในรุ่งเช้า
ทากน้อยๆ พากันรุมเกาะติดแข้งขาดูดเลือดจนตัวบวมเปล่ง มันเป็นเลือดของผู้เสียสละ ผู้ละวางประโยชน์ส่วนตัวไว้ข้างหลัง มุ่งหน้าให้การรักษาเพื่อนมนุษย์ที่ไม่สามารถเข้าถึงบริการของรัฐได้โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน ในนาม “หน่วยแพทย์เคลื่อนที่เดินเท้า พอ.สว.”
“ฝนตก ทางลื่น หน้าฝนสิ่งที่เผชิญก็คือทาก เวลาเดินเท้าจะมีปัญหาเรื่องทาก แล้วก็น้ำ หน้านี้ต้องเดินสะพานข้ามน้ำ แล้วก็จะเจอฝนนะ เดินตามไหล่เขาไปตามหย่อมบ้านต่างๆ” นายแพทย์พิษณุ มณีโชติ รองเลขาธิการมูลนิธิแพทย์อาสาสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี บอกเล่าประสบการณ์การเป็นแพทย์อาสาเดินเท้าเข้าไปยังหมู่บ้านต่างๆ ในพื้นที่ห่างไกล ตลอดระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมา
ปัจจุบันนายแพทย์พิษณุอายุ ๖๗ ปี เดิมทีเคยทำหน้าที่ในตำแหน่ง ผอ.โรงพยาบาลต่างๆ ทั้งในจังหวัดสุราษฏร์ธานี ยะลา นราธิวาส รวมระยะเวลา ๑๖ ปีก่อนเกษียณอายุราชการ ด้วยประสบการณ์และความตั้งใจทำงาน เขาจึงได้รับความเมตตาจากนายแพทย์ยุทธ โพธารามิก เลขาธิการมูลนิธิแพทย์อาสาสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ให้เข้าช่วยงานอาสา ทำงานการกุศลช่วยเหลือผู้อื่นต่อไป ซึ่งเป็นความตั้งใจเดิมของนายแพทย์พิษณุอยู่แล้ว
พื้นที่ที่หน่วยแพทย์เคลื่อนที่เดินเท้า พอ.สว. และจิตอาสาจะเข้าไปช่วยเหลือ คือพื้นที่ที่เกินกว่าทีมแพทย์เดิมในพื้นที่นั้นๆ จะเข้าถึงได้ในช่วงหน้าฝน เป็นความต้องการให้ช่วยเหลือของคนในพื้นที่เอง จากเดิมที่การคมนาคมลำบากอยู่แล้ว พอฤดูฝนทางจะไม่สามารถสัญจรด้วยยานพาหนะได้ ผู้ที่อยู่บนป่าเขาจะถูกตัดขาดจากโลกภายนอก ตัดขาดจากบริการของรัฐ โดยเฉพาะผู้ป่วยบนภูเขาซึ่งกว่าจะเดินเท้าลงมาสถานีอนามัยที่ใกล้ที่สุดได้ก็กินเวลาอย่างน้อย ๘ ชั่วโมงหรือ ๑ วัน ยิ่งป่วยหนักโอกาสรอดก็มีน้อย เป็นเหตุผลให้หน่วยแพทย์เคลื่อนที่เดินเท้า พอ.สว. ต้องดั้นด้นขึ้นไปช่วยเหลือ
“บางพื้นที่เดินไม่ได้เพราะดินสไลด์ แล้วก็มีต้นไม้โค่นล้มขวางทาง” เป็นสิ่งที่รองเลขาฯ พบเจอระหว่างการเดินเท้า ซึ่งจะมีอาสาสมัครในสาขาอาชีพต่างๆ ร่วมเดินไปกับหน่วยแพทย์เคลื่อนที่เดินเท้า พอ.สว. ด้วย ส่วนใหญ่เป็นอาสาสมัครที่มาจากส่วนกลางคือกรุงเทพมหานคร หรือจังหวัดอื่นๆ ที่ยังไม่มีหน่วยแพทย์ พอ.สว.จัดตั้งขึ้น, ปัจจุบันมีจังหวัด พอ.สว. ๕๕ จังหวัด จังหวัดล่าสุดคือ มหาสารคาม ปัจจุบันมีสมาชิกอาสาสมัคร พอ.สว. ทั่วประเทศเกือบ ๑ แสนคน

2.

ฤดูฝนบนถิ่นทุรกันดารเป็นเสมือนบททดสอบของเหล่าอาสาสมัครผู้ต้องการช่วยเหลือ แบ่งปันสิ่งที่เกินจำเป็นของตัวเองแก่เพื่อนมนุษย์ที่ยากไร้กว่า บางคนเตรียมเสื้อผ้า แว่นสายตา ไปแจกเด็กๆ ชาวไทยภูเขาด้วย รวมระยะเวลาการเดินเท้าไม่ต่ำกว่า ๕ วัน นายแพทย์พิษณุย้ำว่าไม่ใช่อาสาสมัครทุกคนจะได้เดินเท้าไปกับหน่วยแพทย์เคลื่อนที่เดินเท้า พอ.สว. สิ่งสำคัญที่สุดคือต้องมีความพร้อมทั้งทางร่างกาย และมีจิตใจ
การมีร่างกายที่พร้อมเป็นเรื่องจำเป็น เพราะหน่วยแพทย์เคลื่อนที่เดินเท้า พอ.สว. และอาสาสมัครอาชีพอื่นๆ ต่อหนึ่งสายมีจำนวนถึง ๖๐ คนโดยประมาณ นอกจากอาสาสมัครแล้ว ยังมีลูกหาบ เจ้าหน้าที่ ตชด.คอยรักษาความปลอดภัย และผู้สื่อข่าว เป็นต้น ในขณะที่เส้นทางล้วนเต็มไปด้วยอุปสรรคและความเหนื่อยล้า หากใครคนหนึ่งร่างกายไม่พร้อมย่อมส่งผลต่อผู้อื่นทันที และแม้ร่างกายฟิตพร้อมแต่จิตใจยังมีห่วง ก็ไม่ควรเข้าร่วม เพราะการเดินทางตลอด ๕ วัน นายแพทย์พิษณุมองว่า จิตใจเป็นเรื่องสำคัญ สำหรับใครที่ยังเป็นห่วงทางบ้าน หรือมีภาระ ไม่ควรไป จะทำให้ทุกข์เปล่าๆ
“เวลาไปทุกครั้ง ทุกคนก็อยากไป สิ่งที่พบก็คือ ทุกคนมีความอิ่มเอิบใจ ได้ทำบุญทำกุศล แต่ว่าคนต้องแข็งแรงนะ อันตรายจริงๆ ถ้าไม่แข็งแรงเป็นผลกระทบต่อตัวเอง สองเป็นภาระคนอื่น เราเดินไม่มีการย้อนกลับ เพราะว่าเส้นทางบางทีกลับไม่ได้นะ ถ้ากลับทางเดิมต้องเสียคนมาเดินเป็นเพื่อน หรือคนนำทาง ต้องเดินไปข้างหน้าครับ การสื่อสารส่วนใหญ่ใช้ไม่ได้ ยิ่งไปช่วงแรกๆ ใช้ไม่ได้เลยครับ ทุกคนต้องตัดขาดจากทางบ้าน ดังนั้นคนไป ถ้ามีภาระผูกพันกับครอบครัวมากๆ จะลำบาก มีลูกมีอะไรก็ต้องคิดถึง ไม่ได้ ไปแล้วต้องมีใจ จะพะวักพะวงไม่ได้ มันไม่มีความสุขหรอก มันทรมาน ๕ วัน บางพื้นที่กลางคืนไฟจำกัด ส่วนใหญ่เขาใช้ไฟโซล่าเซลล์ ซึ่งบางพื้นที่โซล่าเซลล์ก็ใช้ได้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ เพราะใช้มานานแล้ว แบตเตอร์รี่ก็ไม่มีพอบ้าง อาหารเอาไปมากก็ไม่ได้ เพราะเป็นภาระ ก็เอาไปเท่าที่จำเป็น”
สิ่งที่หน่วยแพทย์เคลื่อนที่เดินเท้า พอ.สว. ยึดถืออย่างหนึ่งก็คือ พวกเขาจะทำอาหารกินกันเอง ตามวัตถุดิบที่เตรียมไป นอกจากพืชผักของชาวบ้านแล้ว จะไม่มีการฆ่าสัตว์ตัดชีวิตของชาวบ้านเด็ดขาด การใช้ชีวิตในพื้นที่ยึดถือตามสภาพความเป็นจริง ทั้งสถานที่อาบน้ำ ห้องน้ำ อาศัยน้ำจากธรรมชาติ หรือน้ำที่ต่อท่อลงมาจากภูเขา เรียกว่าประปาภูเขา
“ต้องยอมรับว่าความลำบากมีแน่ ความสบายไม่มี ทุกคนไปต้องทำใจ ไปแล้วจิตใจไม่ผ่องใสจะเป็นภาระของผู้อื่น แต่ทุกคนไปทุกคนจะมีความตั้งใจ มีความสนุกสนาน คืออารมณ์ก็สนุกไปด้วย อาจเป็นเพราะได้อิ่มบุญ ทำกุศล”

3.

แม้จะมีความลำบากอย่างไรก็ตาม จำนวนผู้สมัครเข้ามาเป็นจิตอาสากับ พอ.สว.กลับเกินโควต้าและเพิ่มขึ้นในทุกปี หลายคนไปแล้วต้องไปอีก ได้ค้นพบว่าการให้โดยไม่หวังสิ่งตอบแทนจริงๆ สร้างความอิ่มเอิบใจได้อย่างไร ต่างคนต่างอายุช่วยกันทำหน้าที่ตามกำลังและความถนัดของตนเอง เหมือนคำพูดที่ว่า “อาสาสมัครไม่มีวันเกษียณ”
เส้นทางส่วนใหญ่ที่เดินเท้าเข้าไปคือหมู่บ้านชาวเขาในพื้นที่จังหวัดเชียงใหม่ แม่ฮ่องสอน น่าน ตาก แม่สะเรียง การเดินในพื้นที่หนึ่งแบ่งเป็น ๒-๔ สาย หนึ่งสายใช้อาสาสมัครราว ๕๐-๖๐ คน เพื่อให้ครอบคลุมพื้นที่ทุกหมู่บ้าน เพราะพื้นที่เหล่านั้นจะไม่มีแพทย์ประจำอยู่เลย มีแต่ครูที่ไปประจำอยู่บนนั้น นานทีจะมีสาธารณะสุขอำเภอขึ้นไปบ้างในวันเวลาที่สภาพอากาศเอื้ออำนวย
ตลอดการเดินเท้าหน่วยแพทย์เคลื่อนที่เดินเท้า พอ.สว. จะไปแวะพักค้างคืนที่ ศูนย์การเรียนชุมชนชาวไทยภูเขาแม่ฟ้าหลวง จัดตั้งขึ้นโดยสมเด็จย่า ที่นั่นมีครูคอยสอนภาษาไทยและสิ่งที่จำเป็น เช่น การดูแลสุขภาพ ให้ชาวเขาทั้งเด็กและผู้ใหญ่ “บางครั้งเราเห็นเด็กเขาอยู่กับน้ำก็จริง แต่การอาบน้ำ การแปรงฟัน สระผม บางทีเขาทำไม่เป็น ไม่น่าเชื่อ เราก็ต้องไปสอนเขาเพื่อสุขภาพอนามัยที่ดี ถ้าไม่มีอาสาสมัครก็ไม่มีใครขึ้นไป นอกจากเขาลงมาเอง จริงๆ เขามีบัตรประชาชนและบัตรประกันสุขภาพบัตรทอง ๓๐ บาท แต่เขาจะลงมาใช้ตามโรงพยาบาลชุมชนหรือสถานีอนามัยที่ใกล้ที่สุด แต่ใกล้ที่สุดธรรมดาถ้าเขามีมอเตอร์ไซค์เขาก็เอาลงมาได้ แต่ถ้าฝนตกใกล้ที่สุดใช้เวลา ๘ ชั่วโมง เดินเท้านะครับ บางหมู่บ้านเฉลี่ยแล้วก็ประมาณนั้น”
โรคที่พบคือ โรคทางเดินอาหาร โรคทางเดินหายใจ โรคผิวหนัง และโรคกล้ามเนื้อในผู้ใหญ่ที่ใช้แรงงาน - เด็กๆ ที่ขาดสารอาหาร / การให้วัคซีนจะได้ครบตามกำหนด การเข้าไปหาประชาชนชาวไทยภูเขาทำให้ตระหนักได้ว่า ประเทศไทยมีความเจริญมากมายหลายด้าน เคยได้รับยกย่องว่าเป็นอู่ข้าวอู่น้ำ แต่ความจริงก็คือเรายังมีเด็กที่ป่วยเป็นโรคขาดสารอาหารอีกมากมายในพื้นที่ห่างไกล
บางรายที่แพทย์ได้ช่วยเหลือทันท่วงทีก็สามารถกลับมาใช้ชีวิตตามปกติได้ เช่นคนไข้ที่มีรกค้างหลังจากคลอดบุตร หมายความว่ารกออกไม่หมด นายแพทย์พิษณุระบุว่าหากเอาออกไม่ได้อาจมีการตกเลือดถึงแก่ชีวิต แต่รายนี้แพทย์เดินเท้าเข้าช่วยเหลือได้ทันจึงหายเป็นปกติ
“บางครั้งมีคนไข้ที่เป็นเด็ก เป็นโรคปอดบวมในบางช่วง เราไปเราก็ช่วยรักษาได้ทันเวลา บางรายเราก็จะไปเอาคนไข้ที่มีประสบอุบัติเหตุล้มลงไปในกองไฟ เอาหน้าล้มลงไป ตั้งแต่อายุ ๕ ขวบ ตอนที่เราไปเจอ เราก็เอาเขามารักษาจนกระทั่งแก้ความพิการได้ดี อันนี้ถือว่าเป็นผลประโยชน์ที่เราเข้าไป”

4.


“อาชีพแพทย์นั้นมีเกียรติ แพทย์ที่ดีจะไม่ร่ำรวย แต่ก็ไม่อดตาย ถ้าใครอยากร่ำรวย ก็ควรเป็นอย่างอื่นไม่ใช่แพทย์ อาชีพแพทย์นั้นจำต้องยึดมั่นในอุดมคติ เมตตากรุณาคุณ”

“ขอให้ถือประโยชน์ส่วนตน เป็นที่สอง ประโยชน์ของเพื่อนมนุษย์ เป็นกิจที่หนึ่ง ลาภ ทรัพย์ และเกียรติยศ จะตกแก่ท่านเอง ถ้าท่านทรงธรรมมะแห่งอาชีพ ไว้ให้บริสุทธิ์”พระอนุศาส์นของสมเด็จพระบรมราชชนก

ข้อความดังกล่าวของสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก พระราชบิดาแห่งการแพทย์ไทย คือหลักที่นายแพทย์พิษณุและเหล่าแพทย์ พอ.สว.ต่างยึดถือปฏิบัติ เพราะการทำงานของแพทย์ที่แท้จริงนั้นจำเป็นต้องเห็นความทุกข์ของผู้อื่นเป็นสิ่งสำคัญกว่าตัวเองเสมอ นอกเหนือจากการเดินเท้าแล้ว การทำหน้าที่ของแพทย์ยังมีอีกมากมายในพื้นที่ต่างๆ ยังมีหน่วยแพทย์จังหวัดที่จะออกตรวจในพื้นที่ทุรกันดารทุกวัน ซึ่งเราสามารถติดตามการทำงานได้จากสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทยในช่วงเวลา ๖ โมงเช้า ซึ่งจะทราบว่าวันนี้หน่วยแพทย์ พอ.สว.จะออกไปพื้นที่ใดใน ๕๕ จังหวัด และมีหน่วยทันตกรรมเคลื่อนที่เพื่อประชาชนผู้ด้อยโอกาสในเขตท้องถิ่นทุรกันดารซึ่งออก ๘ เดือนใน ๖ จังหวัด เช่น น่าน เชียงราย แม่ฮ่องสอน พะเยา เป็นต้น
“อีกหน่วยหนึ่งคือกิจกรรมรถทันตเคลื่อนที่ พอ.สว. ๑ ปีออกหน่วยประจำทุกเดือนตามแผนของจังหวัด พอ.สว. แล้วเราส่งทีมไป อย่างหน่วยทันตกรรมเคลื่อนที่เพื่อประชาชนด้อยโอกาสในเขตท้องถิ่นทุรกันดารเรามีทีมทันตแพทย์อาสาจากกรุงเทพฯ หรือต่างจังหวัดก็ตามร่วมทีมไป ถ้าทันตแพทย์พื้นราบเรามีรถบริการทันตกรรมเคลื่อนที่ไปในจังหวัด มี ๒ คัน เรามีเจ้าหน้าที่คนขับรถ และเจ้าหน้าที่ทันตกรรม ๑ คน แต่ทันตแพทย์เป็นของจังหวัด เขาเตรียมพื้นที่คือเราไปสนับสนุน”
“จริงๆ แล้วผมคิดว่าคนเราเมื่อทำงานทุกอย่าง จิตอาสาเป็นพื้นฐานของมนุษย์” เมื่อถามถึงการมีจิตอาสา นายแพทย์พิษณุมองว่า ทุกคนอยากช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ แต่ต้องช่วยด้วยจิตใจที่บริสุทธิ์ จิตใจที่มีคุณธรรม สิ่งเหล่านี้จะเกิดขึ้นเองโดยไม่มีการบังคับหรือโฆษณาชวนเชื่อ แต่หลายคนอาจไม่ทราบว่าจะช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ได้อย่างไร ทั้งที่ความจริงแล้วยังมีเพื่อนมนุษย์ที่ต้องการความช่วยเหลือ ยังด้อยโอกาสอีกมากมาย โดยเฉพาะในประเทศไทย ยังมีพื้นที่ที่ความเจริญเติบโตยังเข้าไม่ถึง ประชาชนยังเข้าไม่ถึงบริการของรัฐอย่างเท่าเทียมกัน การช่วยให้ผู้ที่ด้อยโอกาสเข้าถึงบริการของรัฐได้โดยทางใดทางหนึ่งก็ถือเป็นจิตอาสา
“บางครั้งเขาเข้าไม่ถึงแล้วเรามีอำนาจหน้าที่ที่จะต้องทำในสิ่งนั้นต่อประชาชน โดยเฉพาะทุกคนมันต้องตอบแทนบุญคุณแผ่นดินอย่างที่บอก โดยการไปช่วยเพื่อนมนุษย์ที่ด้อยโอกาส หรือประชาชนในแผ่นดินนี้นะครับ ซึ่งทุกคนสามารถช่วยได้ เพราะว่าเดี๋ยวนี้สื่อโซเชียลทั้งหลายมีให้ช่วยมาก แต่ว่าเราอย่าไปเพิกเฉย มีความตระหนักรับรู้เสมอว่ายังมีบุคคลที่ด้อยโอกาสกว่าเราและรอคอยความช่วยเหลือ ซึ่งเรามีส่วนเกินอันใดที่เราจะช่วยได้ก็พยายามช่วย
จิตอาสาผมว่าต้องไปเน้นถึงการลดความเหลื่อมล้ำ อย่าไปคิดว่ารอให้เขาดั้นด้น ทุกข์ยากแสนสาหัสแล้วเราไปช่วยโดยการบริจาค ซึ่งอันนั้นช่วยประเดี๋ยวประด๋าว เราต้องช่วยให้เขาเข้าถึงบริการอย่างเท่าเทียม เป็นธรรม แล้วก็สามารถที่จะอยู่ในสังคมต่อไปได้”

5.

เส้นทางบางเส้นทางเต็มไปด้วยอันตราย คือสถานะการณ์จริงที่หน่วยแพทย์เคลื่อนที่เดินเท้า พอ.สว. ต้องเตรียมรับมือในขณะเดินเท้า ไม่มีใครบอกได้ว่าวันที่พวกเขาลงพื้นที่จะต้องพบเจอกับคนไข้รายใด และจะเจอเหตุการณ์อะไรบ้าง
นายแพทย์พิษณุเล่าว่า ทุกครั้งที่ออกเดินทางพวกเขาเหล่าแพทย์อาสาจากทั่วประเทศมีความปลอดภัยกลับมาหาครอบครัวได้เสมอ พร้อมกับความสุขที่ได้รับจากการช่วยเหลือผู้ด้อยโอกาสบนป่าเขา คนเหล่านั้นก็คือคนไทย ผู้มีสิทธิ์การใช้บริการของรัฐอย่างเท่าเทียม เพียงแต่ภูมิประเทศที่เขาอาศัยอยู่ไม่สามารถเข้าถึงได้โดยง่าย จึงเป็นสิ่งที่จิตอาสาควรตระหนักถึงความด้อยโอกาสทางสังคมตรงนี้
ประสบการณ์ที่ผ่านพบมา นายแพทย์พิษณุและแพทย์อาสาต่างๆ เชื่อว่าเป็นเพราะพระบารมีของสมเด็จย่าที่คอยคุ้มครองพวกเขาให้รอดพ้นจากอันตรายต่างๆ ทั้งยังเป็นกำลังใจให้พวกเขาทำงานอาสาต่อไป
“กระผมในนามของมูลนิธิ ในฐานะรองเลขาธิการมูลนิธิ พอ.สว. พวกเราทุกคนมีสมเด็จย่าอยู่ในใจมาตลอด ถึงแม้พระองค์ท่านจะสิ้นพระชนม์ไปแล้ว ด้วยบารมีและปณิธานของสมเด็จย่า เราทุกคนอาสาสมัคร พอ.สว. ไม่เคยลืม และก็จะสืบสานปณิธานนี้ต่อไป โดยตั้งแต่องค์ประธานต่อจากสมเด็จย่าคือสมเด็จพระพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ และองค์ประธานองค์ปัจจุบัน สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษ์ อัครราชกุมารี พระองค์ท่านก็มีปณิธานแน่วแน่ที่จะดูแลพี่น้องประชาชนตามที่ยากไร้ ฉะนั้นผมมีหน้าที่ถวายงานต่อองค์ประธาน ก็มีความตั้งใจ และจะทำงาน พอ.สว. นี้ด้วยความตั้งใจและทุ่มเทที่สุดครับ”
ในวัย ๖๗ ปี ของนายแพทย์พิษณุ มณีโชติ เขายังคงเดินเท้าเข้าไปในพื้นที่ทุรกันดารทุกๆ ปี พร้อมกับเหล่าจิตอาสาผู้ไม่ยี่หระต่อความยากลำบาก เพื่อเติมเต็มให้กับประชาชนคนไทยที่ด้อยโอกาสกว่า การทำจิตอาสาในลักษณะนี้ต้องมีขนาดหัวใจที่ใหญ่พอสมควร วันนี้หน่วยแพทย์เคลื่อนที่เดินเท้า พอ.สว. ยังคงเดินหน้าทำตามปณิธานของตนเองต่อไป คือช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ผู้ยากไร้ ซึ่งดูเหมือนว่าจะไม่มีวันหมดไปจากประเทศไทยเสียที

เพลงพลังใจ
ดังสายลมที่พัดผ่านลานป่า พาใบไม้พลัดถิ่น
ดั่งสายน้ำที่ไหลรินพัดพา นำดวงใจฉันมาใกล้เธอ
ความหวังดีที่เธอให้สังคม ฉันชื่นชมเธอเสมอ
เพื่อพี่น้องผู้ที่ยากไร้ รวมดวงใจของเราฟันฝ่า

 เรื่อง,ภาพ : กรวิก อุนะพำนัก


**************************************

ดร.สุเมธ ตันติเวชกุล

“มนุษย์เรามักจะลืมตัว เรามักจะหยิ่งผยองว่าตัวเราอยู่เหนือธรรมชาติ ซึ่งจริงๆ เปล่าเลย ทุกลมหายใจของเรา น้ำทุกหยด  เราพึ่งป่าทั้งสิ้น”

ดร.สุเมธ ตันติเวชกุล

Read more: ดร.สุเมธ ตันติเวชกุล

เพ็ญสุข เสียงเพราะ

เพ็ญสุข เสียงเพราะ
เสียงจากครูยะลา ความสงบค่อยๆ กลับมาแล้ว
ผู้กำกับนักศึกษาวิชาทหารดีเด่น ปี ๒๕๕๓
ผู้ทำคุณประโยชน์ทางด้านการศึกษาของสำนักงานคณะกรรมการ สกสค.ปี ๒๕๕๔

Read more: เพ็ญสุข เสียงเพราะ

สุนีย์ ไต่ถาม

“ถึงแม้ลูกหลานท่านจะไม่รับดูแล แต่เรานี่แหละจะเป็นผู้ดูแลท่านเอง”

สุนีย์ ไต่ถาม
เจ้าหน้าที่ดูแลผู้สูงอายุบ้านบางแค

Read more: สุนีย์ ไต่ถาม